|
           |
ΠΑΙΔΙΑ
Ο Λ. Ρον Χάμπαρντ ανέπτυξε πολλές μεθόδους που φέρνουν στο φως την καλύτερη πλευρά ενός παιδιού και των γονιών του. Σ’ αυτό το κεφάλαιο θα διαβάσεις για κάποιες απ’ αυτές τις μεθόδους και θ’ ανακαλύψεις πώς να μεγαλώνεις ένα παιδί χωρίς να τσακίζεις την προσωπικότητά του, πώς να έχεις ένα παιδί πρόθυμο να προσφέρει στην οικογένεια και πώς να βοηθάς ένα παιδί να ξεπερνάει γρήγορα τις καθημερινές αναστατώσεις και τις δοκιμασίες της ζωής. ΤΙ ΕΙΠΑΝ Η εφαρμογή των αρχών της Σαηεντολογίας στην ανατροφή των παιδιών μπορεί να εγγυηθεί ότι θα είναι ευτυχισμένα, στοργικά και δημιουργικά και ότι θα γίνουν πολύτιμα μέλη της κοινωνίας στην οποία ζουν. Επιτυχίες από το βιβλίο Παιδιά Μια γυναίκα παντρεύτηκε έναν άντρα που είχε τρία παιδιά. Η αδελφή της είδε ότι κακομεταχειριζόταν αυτά τα παιδιά, σχεδόν με τον ίδιο τρόπο που κακομεταχειρίζονταν και την ίδια όταν ήταν παιδί. «Μόλις είχα μάθει μερικές από τις ανακαλύψεις του Ρον Χάμπαρντ για το πώς λειτουργεί η διάνοια και πώς η κακομεταχείριση των παιδιών μπορεί να περάσει από γενιά σε γενιά. Έτσι, μ’ αυτές τις βάσεις, κάθισα με την αδερφή μου και είδαμε μαζί πώς την είχαν αγνοήσει και πώς την είχαν κακομεταχειριστεί όταν ήταν παιδί, πράγμα με το οποίο συμφώνησε. Την έκανα επίσης να δει ότι ήταν πολύ ικανή και ότι ήθελε εκ φύσεως να κάνει το σωστό, ακόμη κι όταν ήταν μικρό παιδί. Τη ρώτησα πώς θα είχε ανταποκριθεί αν κάποιος είχε επικοινωνήσει πραγματικά μαζί της όταν ήταν παιδί και την έβαλα να δει επίσης πώς θα μπορούσε να το κάνει αυτό με τα θετά της παιδιά. Το πρόσωπό της άρχισε να φωτίζεται. Μετά απ’ αυτό, η αδερφή μου, που πριν δεν της άρεσαν τα παιδιά ούτε και τα ήθελε, άλλαξε εκπληκτικά. Άρχισε να απολαμβάνει τα παιδιά και αποφάσισε επίσης ν’ αποκτήσει κι ένα δικό της. Από τότε επιτρέπει στα παιδιά της να επικοινωνούν μαζί της και να είναι ο εαυτός τους. Τώρα λατρεύει το ρόλο της ως μητέρα και πιστεύω ότι αυτό έχει κάνει πολύ πιο ευτυχισμένη τη ζωή της, για να μην αναφερθώ στη ζωή των παιδιών της». Μια γκουβερνάντα εφάρμοσε στη ζωή ενός μικρού αγοριού τα δεδομένα του Λ. Ρον Χάμπαρντ σχετικά με το πώς χειριζόμαστε μικρά παιδιά και επέφερε αξιοσημείωτη αλλαγή. «Το αγοράκι ήθελε πολύ να είναι στο σχολείο, αλλά κατά την επιστροφή στο σπίτι κάθε μέρα μάλωνε με τ’ αδέρφια του στο αυτοκίνητο, φώναζε και έκανε σαματά για το πού θα καθίσει και ούτω καθεξής. Αυτό συνεχιζόταν στο βραδινό τραπέζι, όπου πραγματικά η παρουσία του ήταν δυσάρεστη και αναστάτωνε την υπόλοιπη οικογένεια. Οι γονείς του δεν ήξεραν τι να κάνουν για να χειριστούν αυτή την κατάσταση, πέρα από το να το στέλνουν στο δωμάτιό του. Το μοναδικό αποτέλεσμα που είχε αυτό ήταν οι φωνές που ερχόντουσαν από το δωμάτιο μέχρι που το παιδί κουραζόταν. Εφάρμοσα το δεδομένο ότι σε τέτοιες περιστάσεις υπάρχει κάτι συγκεκριμένο που δεν πάει καλά και πρέπει να ψάξει κανείς για να βρει τι είναι. Βρήκα ότι από τότε που πήγε σχολείο δεν κοιμόταν πια το μεσημέρι και ήταν εξουθενωμένο στο τέλος της ημέρας. Έτσι, μετέθεσα την ώρα του ύπνου του νωρίτερα, και μέσα σε μερικές ημέρες ήταν ένα γοητευτικότατο, πολύ αξιαγάπητο πεντάχρονο αγόρι, που λαχταρούσε να μιλήσει γι’ αυτά που έκανε στο σχολείο και έλεγε: Μου δίνεις το αλάτι σε παρακαλώ; με χαμόγελο στο βραδινό τραπέζι. Αυτό ήταν ένα θαύμα για τους γονείς του. Έκανα καλή εντύπωση, αλλά, πραγματικά, η εφαρμογή των δεδομένων της τεχνολογίας του Λ. Ρον Χάμπαρντ ήταν που τα έκανε όλα». Μια μητέρα βρισκόταν σε απόγνωση με το πρώτο της μωρό, καθόσον έκλαιγε ανά διαστήματα μερικών ωρών, μέρα νύχτα. Ο οικογενειακός γιατρός είπε πως το παιδί ήταν καλά στην υγεία του και δεν μπορούσε να εξηγήσει το κλάμα. «Μια μέρα ήμουν στο κέντρο Σαηεντολογίας της περιοχής μου και πήρε το μάτι μου ένα άρθρο του Λ. Ρον Χάμπαρντ σχετικά με το πώς να είναι το μωρό σου υγιές. Μια από τις συστάσεις του ήταν να ταΐζεις το μωρό με ρόφημα κριθαριού, τη συνταγή του οποίου έδινε στο άρθρο. Γύρισα σπίτι αποφασισμένη να το δοκιμάσω. Τ’ αποτελέσματα άξιζαν πραγματικά τον κόπο. Μέσα σε δυο ημέρες ο γιος μου μπήκε σε σειρά και κοιμόταν ανάμεσα στα γεύματα. Στο τέλος της πρώτης εβδομάδας άρχισε να κοιμάται ολόκληρη τη νύχτα, χωρίς να ξυπνάει για να φάει. Ήμουν τόσο ευγνώμων για την επιπλέον ξεκούραση! Αργότερα ανακάλυψα ότι έβγαζε δόντια, και τα έβγαλε όλα χωρίς κλάματα. Τα συγκάματα από την πάνα και τα πονάκια στο στομάχι ήταν άγνωστα στο σπίτι μας, και δυνάμωσε τόσο πολύ, που άρχισε να περπατάει εφτά μηνών. Μπορώ ειλικρινά να πω πως το ρόφημα κριθαριού δεν επέδρασε ηρεμιστικά μόνο στο γιο μας, αλλά και σ’ ολόκληρη την οικογένεια, καθόσον άρχισα να ταΐζω και τ’ άλλα δυο παιδιά μας με τον ίδιο τρόπο».
|
